Powiązane artykuły
Kiedy myślimy o Apostołach, zwykle wyobrażamy ich sobie z imionami, które słyszeliśmy przez całe życie: Piotr, Jan, Jakub, Mateusz, Tomasz… imionami dobrze znanymi, które są częścią tradycji chrześcijańskiej.
Istnieje jednak fascynujący szczegół, o którym wielu chrześcijan nie wie: kilka z tych imion nie było dokładnie ich pierwotnymi imionami. Niektóre są tłumaczeniami, inne przydomkami, a jeszcze inne zostały przekształcone przez przechodzenie między językami takimi jak hebrajski, aramejski, grecki i łaciński.
Zrozumienie prawdziwych imion Apostołów nie jest jedynie ciekawostką historyczną. W mentalności biblijnej imię objawia tożsamość, misję i powołanie. Dlatego studiowanie tych imion pozwala nam lepiej zrozumieć kim naprawdę byli ludzie, których Jezus wybrał, aby zmienić świat.
Chrystus nie wybrał bowiem doskonałych bohaterów.
Wybrał prawdziwych ludzi.
Z prawdziwymi imionami.
Z prawdziwymi historiami.
I to mówi coś również o nas.
Biblijne znaczenie imienia: tożsamość i misja
W kulturze biblijnej imię nie było jedynie identyfikatorem. Było duchowym objawieniem.
W Piśmie Świętym zmiana imienia oznacza zmianę misji.
Bóg zmienił imię Abrama na Abrahama, Jakuba na Izraela… a także Chrystus zmienił imię jednego ze swoich apostołów.
Ewangelia mówi:
„Ty jesteś Piotr, i na tej skale zbuduję mój Kościół.”
— Mateusz 16,18
Widzimy tu coś fundamentalnego: Jezus nie tylko powołuje ludzi, ale także na nowo określa, kim oni są.
Dlatego zrozumienie imion Apostołów pozwala nam zobaczyć jak Bóg przemienia zwyczajne życie w niezwykłe narzędzia.
Język Apostołów: hebrajski, aramejski i grecki
Zanim przyjrzymy się każdemu imieniu, trzeba zrozumieć ważny szczegół historyczny.
Apostołowie żyli w świecie, w którym współistniały trzy główne języki:
- Aramejski → codzienny język Żydów w Palestynie
- Hebrajski → język religijny i biblijny
- Grecki → międzynarodowy język wschodniej części Imperium Rzymskiego
Kiedy Ewangelie zostały napisane po grecku, wiele imion zostało dostosowanych fonetycznie.
Dlatego imiona, które znamy dzisiaj, nie zawsze dokładnie odpowiadają oryginalnym.
Prawdziwe imiona Dwunastu Apostołów
Szymon — nazwany Piotrem
Pierwotne imię Szymona brzmiało Shimón (שמעון).
Znaczenie: Bóg wysłuchał.
Jezus nadał mu przydomek:
Kepha (כיפא) po aramejsku → „skała” lub „kamień”.
Imię to przeszło do greki jako Petros, skąd pochodzi Piotr.
Jego pełne imię mogło więc brzmieć:
Shimón Kepha
Szymon Skała.
Chrystus wybrał go jako widzialny fundament Kościoła.
Andrzej
Co ciekawe, jego imię nie jest hebrajskie.
Andreas jest greckie i oznacza:
„mężny” lub „odważny człowiek”.
Pokazuje to, że niektóre rodziny żydowskie używały już imion greckich, co było znakiem wielokulturowego środowiska Galilei.
Andrzej był również pierwszym uczniem powołanym przez Jezusa.
Jakub Większy
Jego pierwotne imię brzmiało Ya’akov (יעקב).
To to samo imię, które nosił patriarcha Jakub.
Z biegiem czasu przeszło ono przez kilka form:
Ya’akov → Iacobus → Iago → Jakub
Jego znaczenie tradycyjnie tłumaczy się jako:
„ten, którego Bóg chroni” lub „ten, który zastępuje”, według tradycji hebrajskiej.
Był jednym z trzech uczniów najbliższych Chrystusowi.
Jan
Jego pierwotne imię brzmiało Yohanan (יוחנן).
Oznacza:
„Bóg okazał miłosierdzie”.
Jan jest umiłowanym uczniem, świadkiem pod krzyżem i autorem czwartej Ewangelii.
Jego imię zawiera już przesłanie:
miłosierdzie Boga objawione w Chrystusie.
Filip
Jego imię jest greckie: Philippos.
Znaczenie:
„miłośnik koni”.
Było to powszechne imię w świecie hellenistycznym.
Filip pojawia się w Ewangelii kilka razy jako uczeń, który zaprasza innych, aby poznali Chrystusa.
Bartłomiej
Jego prawdziwe imię prawdopodobnie brzmiało Natanael.
Bartłomiej w rzeczywistości nie jest imieniem.
Jest nazwiskiem.
Bar-Tolmai oznacza:
„syn Tolmaja”.
Dlatego wielu badaczy uważa, że chodzi o:
Natanaela bar Tolmai.
To ten sam uczeń, o którym Jezus powiedział:
„Oto prawdziwy Izraelita, w którym nie ma podstępu.”
— Jan 1,47
Tomasz
Jego aramejskie imię brzmiało Ta’oma.
Oznacza:
„bliźniak”.
Ewangelia nawet je tłumaczy:
„Tomasz, zwany Didymos” (co po grecku również znaczy bliźniak).
Tomasz reprezentuje wszystkich wierzących, którzy zmagają się z wątpliwościami, ale szczerze szukają prawdy.
Mateusz
Jego pierwotne imię brzmiało Mattityahu.
Znaczenie:
„dar Boga”.
Zanim został apostołem, był poborcą podatkowym, zawodem bardzo pogardzanym.
Jego imię przypomina nam, że łaska może przemienić każde życie.
Jakub Mniejszy
Był również nazywany:
Ya’akov.
Nazywa się go „Mniejszym”, aby odróżnić go od Jakuba Większego.
Niektórzy Ojcowie Kościoła utożsamiają go z Jakubem, krewnym Pana, przywódcą Kościoła w Jerozolimie.
Juda Tadeusz
Jego pierwotne imię brzmiało Yehuda.
Oznacza:
„chwała Boga”.
„Tadeusz” był prawdopodobnie przydomkiem oznaczającym:
„odważny” lub „wielkiego serca”.
Dziś jest znany jako patron spraw trudnych i beznadziejnych.
Szymon Gorliwy
Jego pierwotne imię brzmiało:
Shimón.
„Gorliwy” wskazuje, że należał lub sympatyzował z ruchem zelotów, który dążył do wyzwolenia Izraela spod panowania rzymskiego.
Zadziwiające jest to, że Jezus zgromadził w swojej grupie ludzi o bardzo różnych poglądach.
Judasz Iskariota
Jego pierwotne imię prawdopodobnie brzmiało:
Yehuda Ish-Qeriot.
Prawdopodobnie oznacza:
„Judasz, człowiek z Qeriot”, miejscowości w Judei.
To apostoł, który zdradził Jezusa za trzydzieści srebrników.
Ale jego historia przypomina nam również coś głębokiego:
bliskość z Chrystusem nie gwarantuje wierności, jeśli serce się nie nawróci.
Dlaczego Jezus zmienił niektóre imiona?
Jezus zmieniał imiona z duchowego powodu.
W Biblii zmiana imienia oznacza przemianę tożsamości.
Piotr przeszedł drogę od
impulsywnego rybaka
do skały Kościoła.
To samo dzieje się duchowo z każdym chrześcijaninem.
Chrzest daje nam nowe imię przed Bogiem.
Czego uczą nas dziś imiona Apostołów
Te imiona to nie tylko historia.
To duchowe lekcje dla naszych czasów.
1. Bóg powołuje prawdziwych ludzi
Apostołowie nie byli doskonali.
- jeden zwątpił
- inny się zaparł
- jeden zdradził
- wielu uciekło
A jednak Bóg działa przez to, kim jesteśmy.
2. Świętość zaczyna się od powołania
Jezus powiedział:
„Nie wyście Mnie wybrali, ale Ja was wybrałem.”
— Jan 15,16
Wiara nie zaczyna się od naszego wysiłku.
Zaczyna się od inicjatywy Boga.
3. Chrystus przemienia naszą tożsamość
Szymon stał się Piotrem.
Mateusz przeszedł od poborcy podatków do ewangelisty.
Tomasz przeszedł od wątpliwości do wyznania:
„Pan mój i Bóg mój!”
— Jan 20,28
Bóg może uczynić to samo z nami.
Praktyczne zastosowania w życiu duchowym
Jak możemy zastosować to dzisiaj?
1. Odkryj swoje duchowe imię
Nie oznacza to dosłownej zmiany imienia.
Oznacza to zadanie sobie pytania:
Jaką misję powierzył mi Bóg?
2. Przyjmij, że Bóg powołuje ludzi niedoskonałych
Świętość nie zaczyna się od doskonałości.
Zaczyna się od dyspozycyjności.
3. Żyj swoim powołaniem z odwagą
Apostołowie zmienili świat, ponieważ powiedzieli tak.
Pomimo strachu.
Pomimo prześladowań.
Pomimo wątpliwości.
Ostatnia refleksja
Imiona Apostołów przypominają nam coś głęboko chrześcijańskiego:
Bóg pisze swoją historię przez konkretne osoby.
Nie przez mitycznych bohaterów.
Przez rybaków.
Przez poborców podatków.
Przez kruchych ludzi.
A jednak Ewangelia dotarła aż do nas.
Dlatego prawdziwe pytanie nie brzmi tylko, jak nazywali się Apostołowie.
Prawdziwe pytanie brzmi:
Jakie imię da ci Bóg, gdy odpowiesz na Jego wezwanie?
Bo ten sam Chrystus, który powołał Shimón, Yohanan, Ya’akov i Mattityahu…
wciąż powołuje także dzisiaj.
I być może, nawet jeśli tego nie zauważasz,
On wypowiada także twoje imię.
