Są dni, które mijają bez śladu… i są dni, które odciskają piętno na duszy. Środa Popielcowa nie jest kolejną tradycją w kalendarzu katolickim. Jest progiem. Jest bramą wprowadzającą nas w święty czas Wielkiego Postu. To moment, w którym Kościół — jak mądra matka — patrzy nam w oczy i przypomina …
Czytaj dalej »
Istnieje jeden dzień w roku, w którym dzieje się coś, co na pierwszy rzut oka wydaje się niemożliwe: żaden kapłan nigdzie na świecie nie może konsekrować Eucharystii. Na planecie, na której każdego dnia sprawuje się tysiące Mszy Świętych — od wielkich katedr po najskromniejsze kaplice — istnieje moment, w którym …
Czytaj dalej »
W świecie naznaczonym pośpiechem, nieustannym hałasem i poszukiwaniem głębokich odpowiedzi, okres liturgiczny od Wielkiego Postu do Wielkanocy stanowi prawdziwą szkołę duchową. Nie jest to tylko starożytna tradycja czy zwyczaj kulturowy: jest to droga nawrócenia, śmierci grzechowi i odrodzenia w Chrystusie. Co roku Kościół proponuje tę drogę jako proces wewnętrznej przemiany, …
Czytaj dalej »
W kulturze przyzwyczajonej do koloru, hałasu i nieustannej stymulacji wizualnej może wydawać się dziwne, że Kościół ustanowił tak surowe zasady dotyczące czegoś pozornie prostego, jak kwiaty na ołtarzu. A jednak przez wieki zakaz — lub surowe ograniczenie — dekoracji kwiatowych na ołtarzu w czasie Wielkiego Postu nie był jedynie normą …
Czytaj dalej »
Wprowadzenie: gdy Kościół śpiewa o Sądzie Ostatecznym w Boże Narodzenie W każdą Noc Bożego Narodzenia, gdy świat wypełnia się światłami, słodkimi kolędami i pośpiesznym konsumpcjonizmem, Kościół — w niektórych bardzo konkretnych miejscach — odważa się uczynić coś niepokojącego: śpiewa o końcu świata. Nie o żłóbku.Nie o aniołach.Nie o pasterzach. O …
Czytaj dalej »
Wprowadzenie: gdy mały gest zawiera w sobie ogromną teologię W tradycyjnej liturgii Kościoła nic nie jest przypadkowe. Każdy przedmiot, każda szata i każdy gest rodzą się z wieków wiary przeżywanej, rozważanej i przemodlonej. Dlatego też, gdy ktoś odkrywa na starej rycinie, w średniowiecznej miniaturze lub podczas uroczystej Mszy pontyfikalnej wizerunek …
Czytaj dalej »
Piętnaście świec ciemności Istnieją w liturgii katolickiej rytuały, które nie potrzebują wielu słów, aby głosić prawdę. Wystarczy je przeżyć. Oficjum Ciemności (Tenebrae) jest jednym z nich. Stare, surowe, głęboko biblijne i poruszające, prowadzi nas — świeca po świecy — w samo serce tajemnicy Męki Chrystusa. To nie jest jedynie historyczne …
Czytaj dalej »
Starożytne, pełne światła i głęboko aktualne święto, które uczy nas rozpoznawać Chrystusa, ofiarować się wraz z Nim i żyć jak dzieci Światłości pośród świata. 1. Co naprawdę celebrujemy w Święto Ofiarowania Pańskiego? Każdego roku, 2 lutego, Kościół obchodzi jedno z najpiękniejszych — a paradoksalnie także najbardziej zapomnianych — świąt roku …
Czytaj dalej »
Mały gest… o nieskończonej głębi Niewiele pozornie „prostych” pytań odsłania tak wiele o naszej wierze jak to jedno: czy wolno żuć konsekrowaną Hostię?Jedni zadają je nieśmiało, inni z niepokojem, jeszcze inni wręcz z poczuciem winy. I trudno się temu dziwić: mówimy przecież o Najświętszym Sakramencie Ołtarza, o Ciele, Krwi, Duszy …
Czytaj dalej »
Istnieją tematy w życiu Kościoła, które, nie robiąc szumu, stopniowo zmieniły doświadczenie liturgiczne milionów wiernych. Jednym z nich jest kwestia kobiet (i mężczyzn) jako nadzwyczajnych szafarzy Najświętszej Komunii. Dla wielu ich obecność jest czymś normalnym; dla innych źródłem zamieszania; dla niektórych otwartą raną liturgiczną, która wymaga uzdrowienia, jasności i wierności …
Czytaj dalej »