W samym sercu celebracji eucharystycznej istnieje moment, kt\u00f3ry na pierwszy rzut oka mo\u017ce wydawa\u0107 si\u0119 kr\u00f3tki, a nawet drugorz\u0119dny, a jednak w rzeczywisto\u015bci kryje w sobie ogromn\u0105 g\u0142\u0119bi\u0119 duchow\u0105: przygotowanie dar\u00f3w. Nie chodzi jedynie o przyniesienie chleba i wina na o\u0142tarz. W istocie jest to gest, kt\u00f3ry obejmuje ca\u0142e ludzkie \u017cycie, oczyszcza je w dzi\u0119kczynieniu i wznosi ku Bogu.<\/p>\n\n\n\n
Ten obrz\u0119d, g\u0142\u0119boko zakorzeniony w tradycji biblijnej, ma swoje korzenie w staro\u017cytnych ofiarach ludu Izraela, gdy sk\u0142adano Bogu pierwociny ziemi. Te pierwsze plony nie by\u0142y jedynie aktem rolniczym czy ekonomicznym: by\u0142y wyznaniem wiary. Lud uznawa\u0142, \u017ce wszystko pochodzi od Boga i \u017ce On jest Panem historii, ziemi i ludzkiego serca.<\/p>\n\n\n\n
Dzi\u015b, w liturgii Ko\u015bcio\u0142a, ten gest pozostaje \u017cywy. Og\u00f3lne Wprowadzenie do Msza\u0142u Rzymskiego (140)<\/strong> przypomina nam, \u017ce jest rzecz\u0105 stosown\u0105, aby wierni aktywnie uczestniczyli, przynosz\u0105c chleb i wino, a tak\u017ce inne dary przeznaczone dla Ko\u015bcio\u0142a i ubogich. Jednak poza widzialnym gestem dokonuje si\u0119 co\u015b g\u0142\u0119boko duchowego: ca\u0142a wsp\u00f3lnota wyrusza ku Bogu.<\/p>\n\n\n\n Procesja z darami nie jest zwyk\u0142ym przeniesieniem przedmiot\u00f3w. Jest znakiem Ko\u015bcio\u0142a w drodze. Wierni id\u0105 przez \u015bwi\u0105tyni\u0119, nios\u0105c w swoich r\u0119kach to, co stanowi ich \u017cycie: prac\u0119, trud, rado\u015bci, zmagania, nadzieje. Wszystko to wznosi si\u0119 na o\u0142tarz.<\/p>\n\n\n\n W tym ruchu wsp\u00f3lnota u\u015bwiadamia sobie co\u015b fundamentalnego: jest otoczona \u0142ask\u0105. Nic z tego, co ofiaruje, nie nale\u017cy wy\u0142\u0105cznie do niej. Chleb i wino s\u0105 owocem ziemi i pracy ludzkiej, ale przede wszystkim s\u0105 owocem Bo\u017cego b\u0142ogos\u0142awie\u0144stwa. Tu rozpada si\u0119 jedno z wielkich wsp\u00f3\u0142czesnych z\u0142udze\u0144: przekonanie, \u017ce cz\u0142owiek jest absolutnym w\u0142a\u015bcicielem tego, co posiada.<\/p>\n\n\n\n Przynoszenie dar\u00f3w jest wi\u0119c aktem pokory i prawdy. To uznanie, \u017ce wszystko jest darem.<\/p>\n\n\n\n W spo\u0142ecze\u0144stwie naznaczonym po\u015bpiechem, konsumpcj\u0105 i samowystarczalno\u015bci\u0105, ten gest liturgiczny staje si\u0119 prawdziw\u0105 szko\u0142\u0105 duchow\u0105. Uczy nas \u017cycia w wdzi\u0119czno\u015bci.<\/p>\n\n\n\n Wsp\u00f3\u0142czesny cz\u0142owiek ma sk\u0142onno\u015b\u0107 do zaw\u0142aszczania wszystkiego: czasu, sukcesu, d\u00f3br, a nawet os\u00f3b. Tymczasem w Eucharystii uczy si\u0119 oddawa\u0107. I czyni to nie ze smutkiem czy rezygnacj\u0105, lecz z rado\u015bci\u0105. Bo ten, kto ofiaruje Bogu, nie traci: wchodzi w komuni\u0119.<\/p>\n\n\n\n Przygotowanie dar\u00f3w jest w tym sensie prawdziwym wyznaniem wiary w czynie<\/strong>. Bez s\u0142\u00f3w wierz\u0105cy og\u0142asza: \u201eWszystko otrzyma\u0142em od Ciebie, Panie, i wszystko Tobie oddaj\u0119 z wdzi\u0119czno\u015bci\u0105\u201d.<\/p>\n\n\n\n I tutaj dokonuje si\u0119 co\u015b g\u0142\u0119boko tajemniczego: B\u00f3g bierze to, co cz\u0142owiek ofiaruje \u2014 ograniczone, niedoskona\u0142e, ma\u0142e \u2014 i przemienia to w co\u015b niesko\u0144czenie wi\u0119kszego. Chleb i wino stan\u0105 si\u0119 Cia\u0142em i Krwi\u0105 Chrystusa. Ale tak\u017ce serce tego, kto ofiaruje, zostaje przemienione.<\/p>\n\n\n\n Ten gest nie jednoczy nas tylko z Bogiem; jednoczy nas tak\u017ce z bra\u0107mi i siostrami. Przynoszenie innych dar\u00f3w \u2014 przeznaczonych dla ubogich lub na potrzeby Ko\u015bcio\u0142a \u2014 ukazuje spo\u0142eczn\u0105 wymiar Eucharystii.<\/p>\n\n\n\n Nie ma prawdziwej ofiary bez mi\u0142o\u015bci. Nie ma autentycznej komunii z Bogiem, je\u015bli nie ma komunii z innymi.<\/p>\n\n\n\n W tym sensie liturgia wychowuje serce. Wyzwala nas z egoistycznego posiadania i wprowadza w logik\u0119 daru. Uczymy si\u0119, \u017ce pozbawienie si\u0119 czego\u015b nie czyni nas ubo\u017cszymi, lecz ubogaca nas w komunii. To, z czego rezygnujemy dla siebie, staje si\u0119 \u017cyciem dla innych.<\/p>\n\n\n\n Tutaj z moc\u0105 rozbrzmiewa \u015bwiadectwo pierwotnego Ko\u015bcio\u0142a, opisane w Dziejach Apostolskich: wsp\u00f3lnota, w kt\u00f3rej nikt nie cierpia\u0142 niedostatku, poniewa\u017c wszystko by\u0142o wsp\u00f3lne. Nie by\u0142a to utopia spo\u0142eczna, lecz owoc autentycznego \u017cycia eucharystycznego.<\/p>\n\n\n\n Przynosz\u0105c dary, cz\u0142owiek wyra\u017ca nie tylko swoj\u0105 wdzi\u0119czno\u015b\u0107, ale tak\u017ce swoje ub\u00f3stwo. Uznaje, \u017ce nieustannie potrzebuje Boga, \u017ce wszystko otrzymuje od Niego.<\/p>\n\n\n\n I paradoksalnie to w\u0142a\u015bnie to ub\u00f3stwo przyci\u0105ga Bo\u017c\u0105 p\u0142odno\u015b\u0107. Wdzi\u0119czno\u015b\u0107 ubogiego \u2014 tego, kt\u00f3ry wie, \u017ce wszystko jest \u0142ask\u0105 \u2014 staje si\u0119 pocz\u0105tkiem nowych b\u0142ogos\u0142awie\u0144stw. Ka\u017cde dzi\u0119kczynienie otwiera drzwi do odnowionej komunii z Bogiem.<\/p>\n\n\n\n Oto kluczowa zasada duchowa: kto dzi\u0119kuje, otrzymuje wi\u0119cej. Nie dlatego, \u017ce B\u00f3g co\u015b \u201ejest winien\u201d, lecz dlatego, \u017ce wdzi\u0119czne serce jest gotowe przyj\u0105\u0107 \u0142ask\u0119.<\/p>\n\n\n\n Przygotowanie dar\u00f3w jest tak\u017ce szko\u0142\u0105 wewn\u0119trznej wolno\u015bci. W \u015bwiecie, w kt\u00f3rym szcz\u0119\u015bcie cz\u0119sto uto\u017csamia si\u0119 z gromadzeniem, liturgia uczy czego\u015b przeciwnego: prawdziwa rado\u015b\u0107 znajduje si\u0119 w dawaniu.<\/p>\n\n\n\n Nie pozbawienie samo w sobie rodzi rado\u015b\u0107, lecz komunia, kt\u00f3ra rodzi si\u0119 z daru. Gdy \u201eja\u201d otwiera si\u0119 na \u201emy\u201d, pojawia si\u0119 nowa rado\u015b\u0107 \u2014 g\u0142\u0119bsza i bardziej autentyczna.<\/p>\n\n\n\n W ten spos\u00f3b ten gest liturgiczny kszta\u0142tuje prawdziwie chrze\u015bcija\u0144sk\u0105 wsp\u00f3lnot\u0119, w kt\u00f3rej wzajemno\u015b\u0107, solidarno\u015b\u0107 i braterstwo nie s\u0105 abstrakcyjnymi ideami, lecz prze\u017cywan\u0105 rzeczywisto\u015bci\u0105.<\/p>\n\n\n\n Mo\u017cna powiedzie\u0107, \u017ce tworzy si\u0119 prawdziwie \u201emesja\u0144ski\u201d klimat: zapowied\u017a Kr\u00f3lestwa Bo\u017cego, w kt\u00f3rym wszystko jest ukierunkowane na komuni\u0119.<\/p>\n\n\n\n Liturgia nie jest oddzielona od \u017cycia. Przeciwnie \u2014 rodzi si\u0119 z niego i je przemienia. Przygotowanie dar\u00f3w zbiera to, co zwyczajne \u2014 prac\u0119, trud, relacje \u2014 i wznosi to ku Bogu. A nast\u0119pnie, z o\u0142tarza, \u0142aska powraca do \u017cycia, aby uczyni\u0107 je p\u0142odnym.<\/p>\n\n\n\n Ka\u017cda chwila prze\u017cywana w wdzi\u0119czno\u015bci staje si\u0119 ofiar\u0105. Ka\u017cdy akt mi\u0142o\u015bci, ka\u017cda ofiara, ka\u017cda s\u0142u\u017cba mo\u017ce by\u0107 duchowo ofiarowana w Eucharystii.<\/p>\n\n\n\n W ten spos\u00f3b ca\u0142e \u017cycie nabiera charakteru eucharystycznego.<\/p>\n\n\n\n Na koniec, ten gest znajduje swoje pe\u0142ne znaczenie w Chrystusie. Poniewa\u017c w Eucharystii nie ofiarujemy jedynie rzeczy: jednoczymy si\u0119 z ofiar\u0105 Chrystusa, kt\u00f3ry oddaje si\u0119 ca\u0142kowicie Ojcu.<\/p>\n\n\n\n On nie ofiaruje czego\u015b zewn\u0119trznego wobec siebie. Ofiaruje samego siebie.<\/p>\n\n\n\n I w tym ca\u0142kowitym darze gromadzi rozproszon\u0105 ludzko\u015b\u0107 i wprowadza j\u0105 w Bo\u017c\u0105 komuni\u0119.<\/p>\n\n\n\n Dlatego, gdy przynosimy dary, wyra\u017camy co\u015b bardzo g\u0142\u0119bokiego: chcemy zjednoczy\u0107 nasze \u017cycie z \u017cyciem Chrystusa, chcemy, aby wszystko, czym jeste\u015bmy, zosta\u0142o przemienione przez Jego mi\u0142o\u015b\u0107, chcemy uczestniczy\u0107 w Jego ofierze.<\/p>\n\n\n\n Przygotowanie dar\u00f3w nie jest tylko kolejnym obrz\u0119dem. To moment, w kt\u00f3rym ca\u0142e \u017cycie wierz\u0105cego wznosi si\u0119 na o\u0142tarz. To chwila, w kt\u00f3rej serce uczy si\u0119 dzi\u0119kowa\u0107, dzieli\u0107 si\u0119 i ufa\u0107. To pocz\u0105tek przemiany, kt\u00f3ra osi\u0105ga sw\u00f3j szczyt w komunii.<\/strong><\/p>\n\n\n\n I by\u0107 mo\u017ce, gdyby\u015bmy prze\u017cywali to w pe\u0142nej \u015bwiadomo\u015bci, odkryliby\u015bmy, \u017ce w tym prostym ge\u015bcie kryje si\u0119 jeden z najwi\u0119kszych kluczy \u017cycia chrze\u015bcija\u0144skiego: W samym sercu celebracji eucharystycznej istnieje moment, kt\u00f3ry na pierwszy rzut oka mo\u017ce wydawa\u0107 si\u0119 kr\u00f3tki, a nawet drugorz\u0119dny, a jednak w rzeczywisto\u015bci kryje w sobie ogromn\u0105 g\u0142\u0119bi\u0119 duchow\u0105: przygotowanie dar\u00f3w. Nie chodzi jedynie o przyniesienie chleba i wina na o\u0142tarz. W istocie jest to gest, kt\u00f3ry obejmuje ca\u0142e ludzkie \u017cycie, oczyszcza je w dzi\u0119kczynieniu …<\/p>\n","protected":false},"author":3,"featured_media":5916,"comment_status":"closed","ping_status":"closed","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"_seopress_robots_primary_cat":"","_seopress_titles_title":"","_seopress_titles_desc":"","_seopress_robots_index":"","footnotes":""},"categories":[38,52],"tags":[],"class_list":["post-5915","post","type-post","status-publish","format-standard","has-post-thumbnail","","category-historia-i-tradycja","category-liturgia-i-rok-liturgiczny"],"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/catholicus.eu\/pl\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/5915","targetHints":{"allow":["GET"]}}],"collection":[{"href":"https:\/\/catholicus.eu\/pl\/wp-json\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/catholicus.eu\/pl\/wp-json\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/catholicus.eu\/pl\/wp-json\/wp\/v2\/users\/3"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/catholicus.eu\/pl\/wp-json\/wp\/v2\/comments?post=5915"}],"version-history":[{"count":1,"href":"https:\/\/catholicus.eu\/pl\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/5915\/revisions"}],"predecessor-version":[{"id":5917,"href":"https:\/\/catholicus.eu\/pl\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/5915\/revisions\/5917"}],"wp:featuredmedia":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/catholicus.eu\/pl\/wp-json\/wp\/v2\/media\/5916"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/catholicus.eu\/pl\/wp-json\/wp\/v2\/media?parent=5915"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/catholicus.eu\/pl\/wp-json\/wp\/v2\/categories?post=5915"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/catholicus.eu\/pl\/wp-json\/wp\/v2\/tags?post=5915"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}Lud, kt\u00f3ry idzie, ofiaruj\u0105c<\/h3>\n\n\n\n
Wdzi\u0119czno\u015b\u0107, kt\u00f3ra przemienia<\/h3>\n\n\n\n
Ofiarowa\u0107, aby wej\u015b\u0107 w komuni\u0119<\/h3>\n\n\n\n
Ub\u00f3stwo, kt\u00f3re przyci\u0105ga \u0142ask\u0119<\/h3>\n\n\n\n
Szko\u0142a wolno\u015bci i braterstwa<\/h3>\n\n\n\n
Z \u017cycia na o\u0142tarz\u2026 i z o\u0142tarza do \u017cycia<\/h3>\n\n\n\n
Chrystus, doskona\u0142a ofiara<\/h3>\n\n\n\n
\n\n\n\n
wszystko jest darem\u2026 i wszystko jest powo\u0142ane, by sta\u0107 si\u0119 ofiar\u0105.<\/strong><\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"